Werner Herzog'un 1979 yapımı 'Nosferatu the Vampyre', F.W. Murnau'nun klasik sessiz filmi 'Nosferatu'ya saygı duruşu niteliğinde bir başyapıttır. Film, Kont Drakula'nın Transilvanya'dan Wismar kasabasına taşınması ve beraberinde getirdiği Kara Veba'nın diyara yayılmasını konu alır. Herzog, bu hikayeyi yalnızca bir korku öğesi olarak değil, yalnızlık, tutku ve kaçınılmaz kader temalarıyla derinlemesine işleyerek izleyiciyi etkileyici bir atmosfere sürükler.

Klaus Kinski, Kont Drakula rolünde unutulmaz bir performans sergiler. Onun tasviri, geleneksel çekici vampir imajından uzak, daha çok acı çeken, yalnız ve grotesk bir figürdür. Bu tercih, karaktere trajik bir derinlik katar. Isabelle Adjani ise Lucy Harker rolünde, saflığı ve kararlılığıyla vampirin karşısında duran güçlü bir kadın portresi çizer. Bruno Ganz'ın canlandırdığı Jonathan Harker ise giderek artan bir çaresizlik içinde kayboluşunu mükemmel yansıtır.

Herzog'un yönetmenliği, filmin en güçlü yanlarından biridir. Doğal mekanlarda çekilen görüntüler, kasvetli ve rüya gibi bir atmosfer yaratır. Film, hızlı tempolu bir korkudan ziyade, yavaş ve kasıtlı bir ritimle ilerleyerek izleyiciyi içine çeken hipnotik bir deneyim sunar. Müzikler ve sessizliklerin kullanımı da bu gerilimi artırmada kritik rol oynar.

'Nosferatu the Vampyre', sıradan bir vampir filmi olmanın çok ötesinde, sanatsal bir yapımdır. Görsel şöleni, güçlü oyunculuk performansları ve felsefi alt metinleriyle izleyiciyi düşündürmeyi başarır. Korku türünün şiirsel ve estetik bir yorumunu arayanlar, bu filmi mutlaka izlemelidir. Herzog'un vizyonu ve Kinski'nin ikonik performansı, bu filmi zamansız bir klasik haline getirmiştir.