1957 yapımı 'Sweet Smell of Success', Amerikan film-noir'ının en keskin ve en karamsar başyapıtlarından biridir. Yönetmen Alexander Mackendrick, New York'un gece hayatının ışıltılı ama acımasız dünyasını siyah-beyaz görüntülerle adeta bir karaktere dönüştürür. Senaryo, Clifford Odets ve Ernest Lehman'ın kaleminden çıkmış olup, medya gücünün, yalanların ve ahlaki çöküşün sert bir portresini çizer. Film, Broadway'in en güçlü ve korkulan köşe yazarı J.J. Hunsecker'ın (Burt Lancaster), kız kardeşinin bir caz müzisyeniyle olan ilişkisini bitirtmek için, ikiyüzlü basın danışmanı Sidney Falco'yu (Tony Curtis) manipüle etmesini konu alır. Lancaster, soğuk, otoriter ve tehlikeli bir varlık olan Hunsecker'ı oynarken, Curtis ise çaresizce yükselmeye çalışan, ahlakını yavaş yavaş kaybeden Falco'yu muazzam bir çokboyutlulukla canlandırır. İkili arasındaki zehirli simbiyotik ilişki, filmin belkemiğini oluşturur. James Wong Howe'un kusursuz siyah-beyaz sinematografisi, şehrin sokaklarını ve gece kulüplerini gölgeler ve ışıklarla bir tiyatro sahnesine dönüştürür. Elmer Bernstein'ın caz ağırlıklı müzikleri ise filmin gerilimli atmosferine derinlik katar. 'Sweet Smell of Success', güç arzusunun insan ruhunu nasıl kemirdiğini, ahlaki sınırların nasıl aşındığını ve başarı kokusunun altındaki çürümeyi anlatan zamansız bir eserdir. Sadece bir dönem filmi değil, günümüz medya ve iktidar ilişkilerine dair hâlâ geçerli olan güçlü bir eleştiridir. Performanslar, yönetmenlik ve senaryo açısından bir ders niteliğindeki bu filmi, sinema tarihine ilgi duyan herkesin mutlaka izlemesi gerekir.