The Imposter (2012), gerçek bir vakadan yola çıkan ve izleyiciyi şaşkınlığa sürükleyen bir belgesel film. Yönetmen Bart Layton, sinema ile belgesel anlatımını ustalıkla harmanlayarak, insan doğasının karanlık köşelerine ışık tutuyor. Film, 1994 yılında Teksas'tan kaybolan 13 yaşındaki Nicholas Barclay'in, üç yıl sonra İspanya'da bulunduğunu iddia eden Frédéric Bourdin adlı Fransız bir adamın hikayesini anlatıyor. Ancak ortada akıl almaz bir durum vardır: Bourdin, Nicholas'tan yaşça büyük, farklı göz rengine sahip ve Fransız aksanı olan biridir. Buna rağmen, Barclay ailesi onu kayıp oğulları olarak kabul eder.

Film, hem Bourdin'in (kendisi de filmde yer alıyor) itiraflarına, hem de Barclay ailesi üyeleri, dedektifler ve gazetecilerin röportajlarına yer vererek olayı çok yönlü bir şekilde ele alıyor. Bourdin'in manipülasyon yeteneği ve ailenin bu duruma verdiği tepki, psikolojik gerilimi tırmandırıyor. Oyunculuk performansı denilemese de, gerçek kişilerin samimi ve çarpıcı anlatımları, filmin etki gücünü katlıyor. Yönetmen, reenactment (yeniden canlandırma) sahneleri ile röportajları öyle bir kurguyla birleştiriyor ki, izleyici gerçekle kurgu arasındaki çizgiyi sorgulamaya başlıyor.

The Imposter izlenmeli çünkü sadece bir dolandırıcılık hikayesi değil, aynı zamanda yas, umut, inanç ve aldatılma üzerine derin bir psikolojik çalışma sunuyor. Ailenin neden böyle bir aldatmacayı kabul ettiği sorusu, filmin kalbinde yer alıyor ve izleyiciyi uzun süre düşündürüyor. Görsel anlatımı ve gerilim kurgusu ile sıradan bir belgeselin çok ötesine geçen bu film, gerçeğin bazen kurgudan daha tuhaf olabileceğini kanıtlıyor. Suç, dram ve gerilim unsurlarını seven herkes için unutulmaz bir deneyim vaat ediyor.